توی زندگیمون اکثراً در مورد بدی ولخرجی شنیدیم و اینکه چقدر بده و می‌تونه به زندگی و آینده ما آسیب بزنه. یعنی پیش‌فرض خیلی‌هامون اینه که تا جایی که می‌تونیم جمع کنیم و تا جایی که می‌تونیم تو کارهای غیرضروری خرج نکنیم.
در عین اینکه ولخرجی و اسراف و هدر دادن منابع خیلی بده و باید از منابعمون به بهترین شکل استفاده کنیم و هزینه فرصت‌هامون رو کاهش بدیم، بنظرم خیلی وقت‌ها ما در کنار ولخرجی یک چیزی هم داریم بنام ولجمعی!
حالا ولجمعی یعنی چی؟ یعنی بدون اینکه چیزی لازممون باشه و حیاتی باشه فقط به فکر جمع کردنیم. و این جمع کردن فقط منحصر به پول نمیشه؛ حتی تو علم و مدرک و چیزهای دیگه هم می‌تونه صادق باشه.
بذارید از مثال مشهور «علم بهتر است یا ثروت» کمک بگیرم؛ فرض کنید شما تا آخر عمرتون مشغول جمع کردن پول و علم باشید، بدون اینکه این‌ها رو جایی استفاده بکنید.
شما تا آخر عمرتون میلیاردها دلار پول، یک عالمه ماشین و خانه و سهام شرکت‌های مختلف رو جمع کرده‌اید بدون اینکه ذره‌ای از اون‌ها استفاده بکنید و در کنارش به علوم مختلفی مسلط شده‌اید و مدارک زیادی را به دیوار خانه زده‌اید و چندین زبان مختلف یاد گرفته‌اید و باز هم از هیچ‌کدوم از این علوم استفاده‌ای نکرده‌اید.
آیا این همه تلاش برای جمع علم و ثروت برای شما خروجی داشته؟ این همه خرج کردن عمر و جوانیتون برای جمع کردن این‌ها برای چی بوده؟ شما زمان حالتون رو سوزوندید، نه حتی بخاطر لذات لحظه‌ای، بلکه با تلاش و زحمت برای چیزی سوزوندید که در آینده هم به دردتون نخورده، چون اصلا از اول برنامه‌ای برای به درد خوردنش نداشتید!
پس همان‌طور که ولخرجی آینده‌ی شما رو می‌تونه به باد بده، ولجمعی هم حال و هم آینده‌ی شما رو می‌تونه به باد بده.
به نظر من در زندگی اصل با خرج کردنه. یعنی باید دارایی‌مون رو به بهترین جای ممکن خرج کنیم تا هم در حال لذت ببریم، هم در آینده لذت ببریم و هم از مرور خاطرات گذشته احساس افتخار و لذت بکنیم. و اولین چیزی که خرج می‌کنیم تا با اون چیزهای دیگه رو به دست بیاریم وجود و عمر و زمان و استعدادمان هست.
و چون منابع ما محدوده نباید ولخرجی و ولجمعی بکنیم، بلکه ریشه‌ای‌ترین چیزها یعنی عمر و زمانمون و وجود و استعدادمون رو خرج چیزهایی بکنیم که می‌دونیم خوبه، دوستش داریم، بهش افتخار می‌کنیم و باهاش دلمون و وجدانمون شاده. و فقط چیزی رو جمع کنیم که لازم داریم یا ازش لذت می‌بریم؛ و هر چه به جلو می‌رویم خرج کردن و جمع کردنمون رو با علم و تجربه و آموزش بهتر و بهینه‌تر کنیم.