<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"><channel><title>روانشناسی on بهزاد شکوری</title><link>https://behzadshakouri.ir/tags/%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C/</link><description>Recent content in روانشناسی on بهزاد شکوری</description><generator>Hugo</generator><language>fa-IR</language><lastBuildDate>Tue, 20 Oct 2026 20:00:00 +0330</lastBuildDate><atom:link href="https://behzadshakouri.ir/tags/%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title>هنر رندانه قضاوت کردن/نکردن</title><link>https://behzadshakouri.ir/posts/judgment-management/</link><pubDate>Tue, 20 Oct 2026 20:00:00 +0330</pubDate><guid>https://behzadshakouri.ir/posts/judgment-management/</guid><description>&lt;p&gt;جمله‌ی «قضاوت نکن» رو زیاد شنیدیم. انگار یه قانون طلاییه که همه باید رعایتش کنن. ولی اگه صادق باشیم: &lt;strong&gt;قضاوت کردن، مثل نفس کشیدنه؛ نمیشه انجامش نداد.&lt;/strong&gt; مغز ما یه ماشین تصمیم‌گیریه که از نظر تکاملی برای دسته‌بندی و ارزیابی ساخته شده. حتی کسی که میگه «قضاوت نکن»، داره قضاوت می‌کنه که «قضاوت کردن کار بدیه». پس فرار از قضاوت ممکن نیست.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;قضاوت &lt;strong&gt;ابزار بقا&lt;/strong&gt;ست. قضاوت درست ما رو به تصمیم درست می‌رسونه و از خطرات نجات می‌ده. ولی اگه اشتباه به کارش ببریم، تیغ دولبه می‌شه. پس بحث سرِ «نکردن» نیست، بحث سرِ **«مدیریت کردن»**ه.&lt;/p&gt;</description></item><item><title>از مثلث تا چهارضلعی: نقش «نامسئول» به‌عنوان ضلع چهارم مثلث درام</title><link>https://behzadshakouri.ir/posts/drama-triangle-fourth-side/</link><pubDate>Fri, 09 Oct 2026 17:38:00 +0330</pubDate><guid>https://behzadshakouri.ir/posts/drama-triangle-fourth-side/</guid><description>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;مثلث درام&lt;/strong&gt; (Drama Triangle) را روانشناس &lt;strong&gt;استیون کارپمن&lt;/strong&gt; در سال ۱۹۶۸ معرفی کرد. این مدل سه نقش مخرب را توصیف می‌کند که در تعارض‌های انسانی مدام جایشان عوض می‌شود: &lt;strong&gt;جلاد (Persecutor)&lt;/strong&gt;، &lt;strong&gt;نجات‌دهنده (Rescuer)&lt;/strong&gt; و &lt;strong&gt;قربانی (Victim)&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;
&lt;h2 id="سه-نقش-اصلی"&gt;سه نقش اصلی&lt;/h2&gt;
&lt;h3 id="۱-جلاد-persecutor"&gt;۱. جلاد (Persecutor)&lt;/h3&gt;
&lt;p&gt;جلاد با &lt;strong&gt;انتقاد، سرزنش و کنترل&lt;/strong&gt; قدرت خود را حفظ می‌کند. او مسئولیت را به گردن دیگران می‌اندازد، همدلی کمی دارد و با لحن سخت، ناتوانی درونی‌اش را می‌پوشاند. در مدل کارپمن، جلاد در جایگاه «بالا» قرار می‌گیرد و با تحقیر دیگری، درستی خود را تأیید می‌کند.&lt;/p&gt;</description></item></channel></rss>